زادهی تبدارِ مردادم؛ جایی میان منطقِ صفر و یکهای کامپیوتر و جهانِ بیمرزِ خطوط و رنگها.
سالها هنر و تصویر برایم همهچیز بود، بیآنکه بدانم کلمات در کمینِ من نشستهاند. تا آنکه نخستین مواجهه با عشق تجربهای تکاندهنده و یکسویه مرا از مدارِ سکوت بیرون کشید و به جهانِ نوشتن پرتاب کرد.
آشنایی با عصیانِ زبانیِ براهنی و جهانبینیِ غزل پستمدرن، نگاهم را به فرم و محتوا دگرگون کرد؛ اما زبانِ زیستهی من جای دیگری نبض میزد. به جای تقلید در وزن، مسیرم را در گسترهی آفوریسم، جستارنویسی، متنهای توصیفی،نثر باروک و اکسپرسیونیسم و سپیدهای اگزیستانسیال پیدا کردم؛ تلاشی مداوم برای کالبدشکافیِ تنهایی، تصویر و انسانِ معاصر