// برای آه کشیدن همیشه دردی هست

میان سبزی یک باغ برگ زردی هست/

اگرچه تیغ به دستان احاطه‌ام کردند

در این حوالی نامرد نیز مردی هست/

تو توبه کن که مگر بعد از این خطا نکنی

به چیـن دامـن ننگت هر آنچه کـردی هست/

 به فصل سرد ندیدی تو روز گرمی را؟

به فصل‌ گرم سال نیز.‌‌.. روز سردی هست/

به دورِ جمع… پریشان… چو بود. . من بودم

درونِ جمع پذیرش..‌. همان که طردی هست/

مبـاد زردیِ… هم‌سایه‌هـا ز زردی مـاست

 به شاخ دور تک‌درخت نیز برگ زردی است/

در این حوالی نامرد نیز مردی هست

برای آه کشیدن همیشه دردی هست/

پایان