داستان؛ منم همیشه

داستان ؛ از تو شروع نمیشه
داستان ؛ منم ؛ منم! همیشه

موضوع رُ نگاهِت می‌چینه
چشمات ِ ؛ داره، بد می‌بینه

یه اتفاق؛ جلو چشم‌ ما
میشه دوتا؛ دو تا؛ دوتا

رُو دو سطح انگار که راه میریم
بدجوری درگیریم ؛ .. درگیریم !

تموم ش کن تا تموم نشیم
حروم نشم ؛ حروم نشیم

آخر ِ سطر ِ؟.. نقطه بذاریم ؟
یا نه؟ هنوز باهم کار داریم!

میدونی از چی حرف میزنم ؟‌
از رفتنت یا از رفتنم ؟

تو بگو ؛ داستانو؛ بگو
پشت ِ سرم نه ؛ این روبرو

داستان ِ تو ! خواب نمیاره
بیدار میشم ازخواب !… بیچاره !

بگو هرچی دوست داری از من
چی بلدی جز قصه گفتن ؟

https://www.academytaraneh.com/120700کپی شد!
526
۴
۱

  • وحیدی(سورمه) سلام خانم ربانی عزیز، به نظرم نقطه قوت اصلی ترانه، ایده‌ی «داستان» و بازی هوشمندانه با مفاهیمی مثل سطر، نقطه و قصه‌ست که از ابتدا تا پایان نخِ اصلی اثر رو حفظ می‌کنه. «آخر سطر نقطه بذاریم؟ یا نه؟ هنوز باهم کار داریم!» به نظرم از بهترین قسمت‌های کاره؛ چون تردید بین پایان و ادامه‌ی رابطه رو خیلی خوب منتقل می‌کنه. لحن محاوره‌ای و تکرارها هم به فضای ترانه کمک کرده، هرچند بعضی سطرها کمی مبهم‌اند و می‌شد از نظر تصویر و بیان، پرداخت دقیق‌تری داشته باشند. در مجموع، کار ایده‌ی مشخص و زبان شخصی خودش رو داره و پایانش هم با برگشتن به «قصه» انسجام خوبی ایجاد کرده. خسته نباشید خانم ربانی، قلمتون نویسا 🌹
  • vahidnouritaft چشم مون روشن خانم ربانی عزیز☃️💥
  • AdeleMahalati درود بانو ربانی عزیز.زیبا سرودید قلمتون پایدار
  • رسول آدینه خانم ربانی عزیز یه ورژن دیگه رو کردین از لحنتون تو این کار مخاطب و هم در لفافه هم با گفتگوی صریح والبته بازی بجای واژگان قراردادین و کارتون همونی شد که خوندنش واقعاً حس خوبی داشت واقعا به دل من یجور دیگه نشست این کار ...عالی بود