می خونم ولی صدام خسته س
خسته از هوای دلتنگی

تنپوش ترانه م از اشک ِ
هر واژه : بلور ِ بی رنگی

می خونم برای قلبی که
ایستاد برای آزادی

جون داد به احترام ِ وطن
خون داد برای آبادی

می خونم ولی پر از خون ِ
این دل که از تو می خونه

کاش میشد دوباره برگردی
برگردی دوباره به خونه

می خونم واسه دل ِ تنگم
که دیگه از این قفس سیره

مثل ِ پرنده بی تابه
تُو این قفس که دلگیره
“”””””””””””””””””””””””””
دلتنگم دلتنگم دلتنگ
می دونی حالم ُ ؟.. نمی دونی!

بی تابم بی تابم بی تاب
کاش بیای پیش ِ من !.. نمی تونی!

“””””””””””””””””””””””””””””
می خونم تمامِ رویاتُ
می دونم دلیل ِ دردات ُ

می پرسی که شب تموم میشه
“میبینم” ؛ طلوع ِ فردات ُ !

“”””””””””””””””””””””””””””””
می خونم ولی دِلم خونِ
این قصّه ناتموم ِ هنوز !

باقی ِ حکایتا با من
چشمات ُ به سپیده بدوز !