عطر ماندگار
“عطر ماندگار”
گلی تنها میونِ دشتیِ سرسبز
چشاشو رو به دنیا باز کرده
نسیمِ آروم لابهلایِ گیساش
جشنِ شکفتنو آغاز کرده
خورشید از پشتِ اون ابرایِ نازک
کمکم رویِ تنِ گل نور تابید
بارون نشست آروم رویِ برگاش
عطرِ زمین با نسیم رقصید
دلش میخواست که تا تهِ دنیا
طلوعِ خورشیدو هر روز ببینه
صبحو بغل کنه با شبنمِ پاک
پایِ رقصِ یه پروانه بشینه
انگار یه قطره از مهرِ خدا بود
که رویِ خاک، عطرش رو میپاشید
سرِ هر شاخه خم میشد به سمتش
دشت از طراوتش به خود میبالید
یه روزِ صبح وقتی که چشماشو وا کرد
تو آینه دید ردِّ خستگی هست
زمان آهسته داشت از دست میرفت
بالِ امید اون هر لحظه میشکست
آروم به باد سپرد عطرِ تنش رو
بدونِ واهمه از روزگارش
تویِ هر برگِ زردش قصهای بود
از اون روزای سبزِ نوبهارش
میدونست عمرِ گل کوتاهه اما
دلش گرمِ نفسهایِ بهار بود
میخواست تا آخرِ عمرش بمونه
کنارِ خاکی که چشمانتظار بود
شاید سهمِ یه گل از کلِ دنیا
همون عطری باشه که موندگاره
شاید قشنگیه این عمرِ کوتاه
اینه که تویِ دل ها یادگاره
حالا هر وقت گلی رو من میبینم
همون عطرو به یاد من میاره
یادِ دستهگلیِ زیبا که روزی
دلم رو برد تا خودِ ستاره
حالا میدونم بعضی دستهگلها
کتابِ عشق رو واست میخونن
میان ردی بذارن رویِ قلبت
یه عمری با تو همنفس بمونن