ابر بهاری (ویرایش شده)

ابر بهاری

 مثه ابر بهاری روی سقف تنهایام  باریدی      شکستن حصار تنهایام بدست تو بود

 زم زمی باد، صدای دلنشین تو بود         آوازی خوش زندگی خنده تو بود 

           زندگی رنگ و بوی تازه ای گرفت        این قلب فرسوده، جان دوباره ای گرفت          

 همیشه از  خدا می خواستم         در این عشق جاودانشم          

 برای این عشق همه چیزمُ دادم      این عشق بود که عاشقی رو یادم داد   

گفت زندگی با عشق زیباست          سختهای زندگی با عشق تو زیباست 

 عشقت خونۀ سرد قلبم گرم کرد       روزگاره تیره و تارم دوباره روشن کرد

اشک روی گونه نشسته، شبنم به گل نشسته       تو لحظه دیدار،  باغبون کنار گل نشسته   

       عاشقانه بهم رسیدن و حلقه ی اشکُ دیدن       زیبا ترین لحظه دنیاست، انگار ستاره ها حقله زدن

از این نویسنده بیشتر بخوانید: