پَرِ شکسته
خاطراتم سرد و برفی توی این هجوم گرما
کجا رفتی مهربونم؟ مونده م اینجا تک و تنها
پُرِ غصه دل خسته م ، کنج غربت پیله بسته م
حالا نیستی تا ببینی منو که پری شکسته م
اسیر دست سکوتم تو لحظه های بودن
نبودت تنها بهانه واسه گریه ، غصه خوردن
پُرَم از احساس غربت ، نگران صبح فردا
نیستی اما تا ببینی منو اینجا تک و تنها
کاش میشد قصه بی تو قسمت عمرم نباشه
بیا تا آخر قصه صحنه مرگم نباشه
بیا و منو رها کن از تموم بی کسی ها
تازه کن منو دوباره با شَمیم نرگسی ها
قول مردونه
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی