پل

خودت حاشا کُن این عشقو دوباره/
تو رو انکار کردن کار ِ من نیست/
بهت چیزی نمی گم ، رد شو امّا/
سکوتم معنی ِ راضی شدن نیست/

برو حرفامو خوردم تا نفهمی/
چقد از رفتنت واهمه دارم/
تو دل به جاده دادی ، دیره اینکه/
بخوام هرچیزی و یادت بیارم/

چشامو بستم و ببین خیالت/
چه زود از بابتِ من تخت می شه/
یه وقتایی که مجبوری نرنجی/
تظاهر کردن حتی سخت میشه/

باید دنیا رو آسون تر بگیرم/
یه وقتایی نباید واقع بین بود/
یه عشقایی تهش سرکوب میشن/
صَلاحِ ما دوتا شاید همین بود/

شاید این فاصله رویاتو بــِت داد/
جلوم سدّه .. شاید واسه تو پُــل شه/
بذار باور کنم علاقه که هیچ/
باید عادتم حتی کنترل شه

سجاد امیریان

از این نویسنده بیشتر بخوانید: