نمیرسم

خسته شدم من ازتموم زندگی/ بخندم وگریه کنم برای کی

شدم یه مشت بی اثربه سمت دل
کشتیه عاشقانه ام نشست به گل

یه قاب عکس تیره کنج این اتاق/ یادم میاره روزای خوب منو

اون روزایی که تنهایی غریبه بود
یکی باچشماش دلمو ازم ربود

امانمیدونم چی شدگذاشت ورفت/ اون بی وفا منوبه تنهایی سپرد

هوس همین نه عشق ونه صداقتی
اره گذشت ازعشق من به راحتی

حقیقت اینه که به پروانه شدن نمیرسم
روزای خوبم توی پیله های بسه گمشده
حال هوام این شده که همش دارم جون میکنم
زنده ام اما خودمو تومرده ها جا میزنم

سلام میکنم خدمت دوستان عزیزم ازاینکه ترانه زیادی مختصر
وپرازاشکال هست به بزرگوارتون ببخشید من فقط حال وهوایی
که داشتم رو نوشتم.عاشق همه بچه های ترانه سرای گل وبااحساسم
درضمن ۱۰بهمن روبه همه تبریک میگم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: