رو تخت خوابی که شده سنگر

خواب شهادتم رو می بینم

از وقتی رفتی بعد تو مثل

سربازِ گیر افتاده رو مینم

…

از وقتی رفتی بی تو هم سنگر

من با خودم هر لحظه تو جنگم

دلتنگی یعنی بی تو تنهایی

تنهایی یعنی بی تو دلتنگم

…

همرزم این روزای بی احساس

دنیاتو برگردون به این خونه

تنهام نذار که بعد تو دیگه

مفقود میشم بی تو دیوونه

…

سرباز زیباروی ِ آدم کش

مرز تنت دنیای من بوده

واسه منی که بی وطن بودم

آغوش تو مثل وطن بوده

…

اسلحه ی چشماتو دوس دارم

وقتی منم اونی که می میره

شلیک کن با یه نگاه ِ سرد

تو جنگ پای هر دومون گیره

…

پلکام دارن منفجر میشن

چند روزیه اصلا نخوابیدن

زخمی شدن چشمام  بعد از تو

از بس که با بیخوابی جنگیدن

…

سهم من از تو قاب عکساته

سهم تو از من استخونامه

چیزی که از تو واسه من مونده

یه زخمه که همیشه همرامه

…

با رفتنت، هم سنگر ِ تنها!

این قصه رو پیچیده تر کردی

من بعد تو گمنام می مونم

گمنام؛ یعنی برنمی گردی

مجید قیطانی