یوزپلنگِ ایرانی

زمین دلش خسته است
پرنده پر بسته ست
امید میمیره؟
بی رحم میدونی این آخرین دسته ست

وحشی ی آرومم
عزیز تر از جونم
هم سرزمینِ من
من تو رو می خونم

عبور کن از تن
نفس بکش با من
ما هم و می فهمیم
همزادِ پیراتن

دردِ تو رو جنگل یه کوه می فهمه
تقدیر سربیده تقدیر بی رحمه

وحشی ی آرومم
عزیز تر از جونم
هم سرزمینِ من
من تو رو می خونم

خورشیدِ خال خالی نبودنت سخته
به بودن عادت کن این آخرین بخته

۴۵۱
۱۰