تراژدی

این روزا گل روبروی آتیشم دارم پژمرده میشم        

از این دنیا خستم مثل دیوار درهم شکستم

قلبی که فقط ازش یه ویرونه به جامونده                    

یه عاشقم که همش از درد مسته مستم          

از نقطه شروع به بن بست میرسم پایانو نمی بینم             

خستم از این تراژدی انگار توی زندگی نیستم

دیگه تصویرم توی آینه نیست تنم سرده سرده           

دنیا تاریک و تنگه اینجا خالی از درده

صدایی میپیچه توی گوشم چرا کسی نیس پیشم         

می خوام از این حال رهاشمو برمو دور دورشم

وقتی نیستی زندگی طمع یه قهوه ی اسپرسو شده           

بهار رفته و پاییز جاشو توی خونه گرفته         

یه قاب عکس همدمه همه دار و ندارمه                       

شادی رفتهُ غم و غصه توی دلم نشسته

۳۲۱
۲