اِقلاع

برگی که افتاد
دستِ باد
به زیرِ پا
هجومِ یاد

گذشت و رفت
از این وطن
به آن دَمن

دیدی که
پاگیرت نشد
جداش کن از
ساقه و تن

بذار بره
دلو بِکن
بِکن بِکن

بهار شو
جوانه زن
جوانه زن

رها شو از
هرچه بگن
کو ما و من
در نو شدن