جنم اما می روم یک روز انسان از بهشت
یا که رانده می شوم مانند شیطان از بهشت

در میان اهل جنت تا که ظاهر می شوم
می رود از هشت در حوری و غلمان از بهشت

تا که دیدم گفت بسم الله الرحمن الرحیم
می کند لبهای او من را گریزان از بهشت

عکس اگر می شد گرفت از باغ سیب خنده اش
تا کجا می رفت طول راهبندان از بهشت

گرم هستم با خیال نرمی آغوش او
می روم آخر جهنم در زمستان از بهشت