وقتشه
وقتشه زمین با دستــــای خــودش
شیشه ی عطر بهـــــــــارو بشکنه
همــــه جــــــا پر بشه از بوی خدا
وقت چش(م)روی زمستون بستنه
وقتشــــه همه با احساسی قشنگ
فصلـی از طراوتـــــــــو صداکنیم
واسـه ی نو شــدن زندگیمــــــون
جشن نوروزیمونـــــوبه پا کنیـم
وا کنیـم پنجـره ی دلامونــــــــــــو
کینـــــه رو پر بدیم از توی قــفس
هـــــــوا رو تازه کنیم باگل عشـق
شـادی رو حس بکنیـم با هرنفس
سفــره ی هفـ(ت) سینمونوبندازیم
تـوش یه عالمـه صداقت بذاریــــم
دور هــــــــم نهـال این محبتــــــو
تـوی باغچه ی رفاقت بکاریــــــم
وقتشه از غمامــــون دل بکنیـــم
با بهــــــــــارقلبمونــــو جلابدیــم
لباس غصه رو از تن بکنیـــــــم
دلامونو با خوشـی صفا بدیــــــم
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق
شاعرشبگرد