سایه ی نیمه شب
هر شب کنارِ پنجره
وقتی سکوت سنگینه
حرفای مونده توو دلم
روی یه کاغذ میشینه
امشب دوباره گم شدم
توو فکر های قبل خواب
انگار یه چیزی عمریه
مونده توو ذهنم بی جواب
از جام بلند شدم، ولی
چشمام خیره می مونه
به کشویی که سالها
یه حرفی رو می پوشونه
کشیدمش سمت خودم
دستام میلرزید دمبهدم
یه نامه افتاد روو زمین
خط خودم رو میدیدم
نامه رو خوندم، خط به خط
یه حسی در من زنده شد
سایه ی نیم شب من
از خوابِ این شب کنده شد
نوشته بودم که نترس
از سنگلاخِ سرد راه
نذار که شوقت گم بشه
پشتِ غبارِ هر نگاه
اگه یه روز خسته شدی
اگه رسیدی تهِ خط
یادت باشه رد می شدی
از راههای سرد و سخت
خودم رو توو آینه دیدم
یه تکه از روزای دور
یه شوقی چشمک زد بهم
یه شوری از حس حضور
حالا دیگه خوب میدونم
چی گم شده پشتِ نقاب
همون منی که زندونه
اسیره در چنگِ عذاب
بازی تموم شده دیگه
بیزارم از این نقشِ بد
کاغذو میذارم رو میز
میخوام رها شم تا ابد
پنجره رو باز میکنم
بیدار میشم از یه خواب
شب دیگه پشتِ سرمه
میرم دنبالِ آفتاب
رسول آدینه
البته منظورم از ایهام اون بند خاص مورد بحثمون نبود یه مفهوم کلی واشاره داشتم پیرامون اختلاف برداشت،چون ایهام بالاخره اختلاف بین دو یا چند معنا از یک کلمه س که برای همه قرابت معنایی دارن ولی برداشت ونگاه به یه واقعه در ترانه وشعر به تعداد انسان ها نسبیه حتی ممکنه تجربیات غیرمنطقی ومنحصر بفردی تو یه اثر به ذهن کسی متبادر بشه که کلا برای مخاطب دیگه افسانه باشه ومحال..ببخشید طولانی شد کلامم
وحیدی(سورمه)
سلام و عرض ادب خواهش میکنم اتفاقاً طولانی شدن کلامتون برای من لذتبخش و آموزنده بود. 🌹 خیلی ممنونم که با این دقت به اثر نگاه کردید و برداشت خودتون رو باهام به اشتراک گذاشتید. به نظرم یکی از جذابترین بخشهای شعر و ترانه همینجاست که اثر بعد از خلق شدن، دیگه فقط متعلق به شاعر نیست و هر مخاطب میتونه با تجربه و جهان ذهنی خودش باهاش ارتباط بگیره و معنای تازهای ازش دریافت کنه. توضیحی هم که دربارهی تفاوت «ایهام» و «برداشت شخصی مخاطب» فرمودید برام جالب بود و باعث شد خودم هم از زاویهی دیگهای به این موضوع نگاه کنم. و خیلی خوشحالم که ایدهی نامهی گذشته و اینکه این بار «گذشته» به جای حسرت، به «حال» انگیزه میده رو دوست داشتید. 🙏 ممنونم از وقتی که برای خوندن و نقد کارم گذاشتید. نقدهایی از این جنس برای من واقعاً ارزشمنده. 🌷