کنار تو چه بی پروا

به جنگ ِ غصه ها میرم

کنار تو من هر لحظه

شمیم ِ عشق می گیرم

میشم همسایهء بارون

سراسر باغ و آبادی

با تو دنیای خاموشم

همش پُرمیشه از شادی

تو چشمات جنس خورشیدو

دلت آبی تر از دریاست

برای من حتا مُردن

در آغوش تو هم زیباست

اگه جسمم سبکبال و

دلم از آرزو خالیست

مرا آرامشی غیر از

کنارِ با تو بودن نیست