… مَن به قابِ عَکسِت دِلخوشَم …
… مَن به قابِ عَکسِت دِلخوشَم …
میخِ دیواریِ عَکسِت زَنگ زَد و پوسید و اُفتاد
حالا زِندگیِ این دِل بَستِگی داره به یِک باد
قابِ عَکسِت یه تَرانَست با هَمون خَنده یِ مُفتی
عَکسِتُ مُحکَم گِرِفتَم تا که اَز چِشَم نَیوفتی
ترانه همدست
داستان؛ منم همیشه
چهار پاره
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو