یه جاده تا ته حسرت
یه رفتن از سر عادت
من از یاد تو پر میشم
تو این تاریکی و رخوت
###
یه شهری که ازم دوره
مث فانوس کم نوره
بازم این راهو گم کردم
پرم از حس دلشوره
###
شدم بوفی که میدونه
یه عمری کور میمونه
تو اوج درد و دلتنگی
بازم آواز میخونه
###
میرم راهی فردا شم
میرم با غصه تنها شم
میرم همراه این جاده
که تو آغوش شب جاشم
آسیه صفامنش
یه رفتن از سر عادت زیبا بود موفق باشید
شیما طالبی پاریزی
علیرضای عزیز @};- @};- روون بود کارتو دوست داشتم کلامتو اما ارتباط معنای این قسمتو نفهمیدم :-S :-S شدم بوفی که میدونه یه عمری کور میمونه تو اوج درد و دلتنگی بازم آواز میخونه ________________ یه عمری کور میمونه ولی بازم آواز می خونه چجوری میشه این ارتباط :-? :-? موفق باشی @};- @};-
امیر علیزاده
سلام دوست من ترانه ی زیبایی بود ...ممنونم @};-
امیر عیّار
شدم بوفی که میدونه یه عمری کور میمونه دوست داشتم علیرضای عزیز. موفق باشی. @};-
مهرناز عطایی
سلام خوندمت... باز بنویس...
سحر دهقان
سلام ترانه ی معمولی بود و راستشو بخواین سوژه ی خاصی نداشت @};-
میلاد زمانیان
لایییییییک @};-
مهربان آقایی
@};-
امیر حسین فلاحی
فوف کور...به گمانم شما هم چاوشی دوست هستید دوست من. نکته جالب ترانه ی شما اسمش بود(برای من) دقیقا وقتی که من ترانه ی جاده خودمو گذاشتم شما بعد از من یه جاده رو گذاشتین . و این خیلی جالبه برام که تفاهم بین شعرا هم وجود داره @};-ترانه هم به دلم نشست و مرور خاطرات بود @};- بدرود تا دوباره ها.
پرویز کدخدایی
سلام... یه شهری که ازم دوره مث فانوس کم نوره بازم این راهو گم کردم پرم از حس دلشوره درود بر شما و احساس نابی که دارید... ترانتونو خیلی دوس داشتم @};- @};- @};- بدرود @};-
قول مردونه
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی