// دیدی که صبح شد، حتی بدون من

شب تا سحر.. رسید به فردا بدون من/

/ دیدی که آن سحر پلکت به‌هم رسید

یعنی که سر رسید، غم‌ها بدون من /

/ یک صبح هم رسد، چون باد بگذری

با او که می‌روی، هرجا بدون من! /

/ بر حرف‌ من ولی افسوس می‌رسی

روزی که می‌رسی اینجا بدون من /

/ دیگر غریبه‌‌ایم.. دیگر شکسته است..

آن «ما» بدون «تو»، تنها بدون «من» //