تو رو گریه می کنم
روی شونه های بارون
تو رو پرسه می زنم
تو شبای این خیابون
تو رو فریاد می زنم
تو سکوت سرد خونه
واژه واژه این ترانه
از تو می گیره نشونه
تو رو گفتم با ستاره
شب تنهایی صحرا
تو رو گفتم واسه خورشید
تو رو گفتم واسه دریا
تو رو با صدای بارون
پشت شیشه ها می خونم
تو رو با لبهای بسته
تو رو بی صدا می خونم
امید پردلی