ترانه ی می عشق

من می گریختم از عشق، تا باشد آرامم جهان اما تو را دیدم که در ، چشم تو بود هفت آسمان آیین من بی کفر بود، دیدار تو آن را زدود گویی که وحیی بی بدیل، قلب مرا در خود ربود