دلم گرفت از این جهان
از این دنیای وارونه
از عالمای مست و
از عاقلای دیوونه
****
شاهی که روی تختش
هنوز گدایی میکنه
میزی که مرد پشتش
هرروز خدایی میکنه
****
از مردمی که حتی
میترسن از سایه ها
سکوتش کبکو کرده
شکار همسایه ها
****
سکوت هم نعره میزنه
کجا رفته عدالت؟
لال میشه این ترانه
تو خشم آخرین خط
علی عزیزی
سلام میلاد جان اولین کاری هست که ازت می خونم بسیار زیبا بود حست رو به خوبی منتقل کردی به نظرم به جای "عالمای مست" اگر "آدمای مست" بود بهتر می شد. تووی این بیت "از مردمی که حتی/میترسن از سایه ها//سکوتش کبکو کرده/شکار همسایه ها" سکوتش، این ضمیر "ش" به چه شخصی برمی گرده؟ به این خاطر که از مردم استفاده کردید این ابهام بوجود میاد که مخاطبتون اینجا کیه؟ شاد باشید
milad
سلام علی جان خیلی ممنون :) حق با شماست اما به خاطر منظوری ک از این ترانه داشتم گفتم بگم "عالم" ولی آدم مناسب تره بله فکر میکردم این بیت مبهم باشد منظور اصلی من تشبیه مردم به کبک هایی بود که با سکوتشون باعث شکار شدن خودشون شدن و اینجا ضمیر ش به کبک برمیگرده راستش خیلی سر این مصرع فکر کردم ک اون کلمات دلخواهمو داشته باشه و در عین حال ابهام نداشته باشه ولی گویا نشد. بازم ممنون همچنین :)
قول مردونه
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی