تا دریا راهی نیس

دوست  دارم   برم   کنار دریا

دوست دارم از اینجا دور باشم

بشینم  ؛ گریه کنم  ؛    ببندم

چشامو   ؛  همیشه کور باشم

دریا ای دریا   صدات میکنم

آخه ارامش  من پیش توست

میام و تا صبح   نگات میکنم

اشک چشمارو باید با تو شست

میدونم که میشنوی   صدامو

قلب من تاریکه مث شبهات

امشبو  دارم  میام  کنارت

ببری  منو تو  قلبِ   تنهات

ببری   میون  عمق   جونت

اونجایی که نیست کسی کنارم

دلِ سوختمو برات رو کنم

مثِ  رگبارِ  خزون   ببارم


تا دریا            راهی نیست

        بی رویا               تاریکی ایست


وقتی که خیره میشم به موجات

می بینم   درد و  دلایِ  مردم

منم از خستگی هام  بگم  که

شده ام تو سرنوشت ِ خود گم

خیلی درداست میدونم میدونی

خیلی حرفا تو دلم مُرده ان

اومدم خسته تر از همیشه

می بینی گُلام چه پژمرده ان

تو که هر روز می بینی طلوعُ

به منم نشون بده یه نوری

تاریکی های ِ دلم بمیرن

دریا ای دریا بگو چه جوری


تا دریا            راهی نیست

        بی رویا               تاریکی ایست

از این نویسنده بیشتر بخوانید: