پَس بِخواب …

تو روو زَخمِ عِشقَم , یه مَرحَم بِزار
با احساسِ آرامِشَم , تازه شو
فقط آخرین لَحظه یِ بودَنِت
با احساسِ شِعرَم , هَم اندازه شو
یه عمرِ هنوز , چِشم به راهِ توام
توو ذِهنَم تو روو هَر کجا ساختَم
نَبودی بِبینی هِزاران , دَفه
به رویایِ عِشقِ تو هَم , باختَم
فَقَط سَعی کَردَم , تا عادَت کُنَم
به این دِلهُره , خَستِگی , اِضطِراب
یه چَند ساله هَر شَب , توو تَنهاییام
به دُنیایِ تَلخَم میگم , پَس بِخواب
نه خوابی بَرام مونده نَه زِندِگی
همه زِندِگیم غَرقِ بی خوابیه
عَجَب تَلخُ و شیرینِ این اِتِفاق
نگاه کُن چه اِحساسِ کمیابیه
کِنار اومَدَم , با همه تَلخیاش
کِنار اومَدَم , با تو وُ با خُودَم
کِنارَم تو اِحساس میشی , هَنوز
توو هَرلحظه وُ هَر دَموُ هَر قَدَم
(کیوان اخوان حریری)

از این نویسنده بیشتر بخوانید: