اولین ترانه پاییزی ۹۲ که برای گذاشتن توی آکادمی انتخاب کردم :)

تناقض

تو شبیه کی شدی که جاده ها
واسه دیدن تو کوتاه شدن
آخرش به قلب من رسیدی و
آینه ها بازم خاطرخواه شدن

منی که گیج یه دنیا بودم
روی عشق تو تمرکز کردم
حتی وقتی آسمون ابری بود
بارون و رنگ تناقض کردم

خونه امنه و نمی ترسم از
لحظه ای که پنجره می سوزه
دل من این همه احساس و فقط
مدیون ِ خاطره ی دیروز ِ

تو که اینجایی همه میدونن
چیزی توی خونه ی ما کم نیست
دیگه هیچ عشقی تو دنیا مث ما
این همه واقعی و محکم نیست

بعضی وقت حتی نمی تونیم از
حرف هم یه ثانیه سیر بشیم
اینجوری بگذره من مطمئنم
دو سه قرن طول میکشه پیر بشیم!