حال این روزام

دارم رو ابرا راه میرم
از این دنیا بریدم
آخه دلتنگتم روتو
خیلی وقته ندیدم

انگار روحم ازم دوره
مث مرده میمونم
برای مُردم هم امروز
یه شاخه گل خریدم

دارم از پرتگاه عشق
بدون ترس میافتم
دروغ گفتم نیافتادم
خودم پایین پریدم

معلق مثل خورشیدم
ولی خاموش و بی روح
یه باد خشک و دلگیرم
که از صحرا وزیدم

نگات واسم سیاه چاله
تو قعرش موندگارم
یه گوشه از نگاهت رو
به صد دنیا نمیدم

اگرچه حافظم کنده
ازت عکسی ندارم
بجاش شکلتو اینجا و
رو بوم دل کشیدم

میدونی عاشقت هستم
چرا ساکت نشستی
جواب این سکوتت رو
با صد ترانه میدم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: