آسمون و دریا
تو فکر آســــــــــــــمون بودم
که دریــــــــــا چشممو دزدید
تو این آبـــــــی بی تــــــــکرار
دلـــــــــــــم بیهوده می لرزید
بهـــــــــــــــم آرامشو پس داد
خیالم خیسه از غـــــــــــم بود
با دریـــــــــــــا عشقو فهمیدم
تمام مــــــــن پر از مــــــــا بود
پرنـــــــــــــده با نـــــگاه مـــــن
به خوشبختی نفس می داد
دلش پر بود از این دنــــــــــــیا
با بالش دست تکون می داد
ترانه همدست
داستان؛ منم همیشه
چهار پاره
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو