مگه من مردم

مگه من مردم، که بذارم تنها بشی

اسیر شهر غصه و، همخونه غمها بشی

مگه من مردم، تو تنهایی دق بکنی

تموم لحظه هاتو، بشینی هق هق بکنی

مگه من مردم، تو بی کسی فنا بشی

ثانیه های عمرتو، با درد و غم رها بشی

نه نمی ذارم گلکم، غرق حریم غم بشی

با این همه بی کسیا، همش زیاد و کم بشی

نه نمی ذارم گکلم، اینجوریا عمل کنی

به خاطر تنهائیات، زانوهاتو بغل کنی

گرچه گلم غریبمو، از خودتم تنهاترم

هر چی که ناز کنی گلم، با جون و دل باز می خرم

تا هر جا که بری گلم، تا ته خط همسفرم

شونه به شونهات میام، تا آخرش مسافرم

از این نویسنده بیشتر بخوانید:

https://www.academytaraneh.com/60610کپی شد!
636
۲

  • یاسمن شکفته درود میشد خیلی خیلی از این بهتر باشه.. چون حس ترانتون زیباست @};- اما وزن مشکل داره.. و یه مساله ی دیگه اینکه هیچ تازگی و نو آوری توی ترانتو نبود، همه ی ترکیباتش رو قبلا بارها خونده بودم و غیر از احساسی که در ترانتون هست، موارد دیگه منو تحت تاثیر قرار نداد فکر می کنم(همسفرم) و (مسافرم) هم خیلی از نظر قافیه جور نیستن! شاید هم اشتباه می کنم امیدوارم ترانه های بعدیتون پر از تازگی ، اتفاقات و تشبیهات زیبا و حرف های نا گفته باشه موفق باشید @};-
  • پگاه دهقاني زیبا بود احسان جان @};- =D>