از مرزهای عاشقی رد شد
حالِ منِ مجنون و آواره …
هرلحظه از چشمای طوفانیم
بارونِ اشک و غصه میباره
دستم به تو نمی رسد اما…
من در خیالم با تو ام هر دَم
تو نوش دارویی تو درمانی
تسکین هر بیماری و دردم
ای کاش در تسخیر من میبود
اون جنگل موی پریشانت
من بی تو میمیرم کنارم باش
مه روی من دستم به دامانت
از باغ انگور لبت جانان …
پیمانه میگیرم ولی در خواب
مُردم از این سرمستی بی حد
ای جانِ جانانم مرا دریاب
یک شب مرا مهمان قلبت کن
خوبی کن و بنده نوازی کن
بیا و حکم رانِ این دل شو…
بیا تو هم حماسه سازی کن
ای بهترین جلوه ی زیبایی
تکرار تو امکان نمی یابد
این دل دیوانه به غیراز تو
دلبر دیگری نمی خواهد