مث گلای زعفرون تو دم دمای پاییز
یه جشنواره ای پر از جواهرات رنگی
تو فصل بی وفایی و رواج خودپرستی
یه آسمون جدایی از دلای سخت و سنگی

یه کهکشون ستاره با شب چشات عجینه
نگاه پرمحبتت قشنگ و نازنینه
یه حس بی نظیرو هدیه می دی به دل من
یه حسی که فراتر از سخاوت زمینه

قشنگی مثل بارون و زلالی عین چشمه
مث شکوفه های سیب تو باغچه ی خیالی
دلیل زنده بودنم هرچی که هس واسه من
قشنگ ترین بهونه و جواب هر سوالی

چه دور باشم از تو و چه روبروی چشمات
تو رو تو واژه واژه ی ترانه هام می بینم
یه عمره تو خیالمی زمان اون رسیده
که میوه های عشقتو یکی یکی بچینم