رد می‌شم از تردید
تردید تنهایی
تنهایی‌ِ تن‌سرد
…
رد می‌شم از این بغض
بغضی که دنیامو
هر ثانیه پر کرد
…
رد می‌شم و آوار
می‌ریزه تا کم شه
پس‌لرزه‌های درد
…
رد می‌شم از این راه
تا ابتدای تو
ای اولین عاشق
ای آخرین همدرد
…
حالا که من دارم
پر می‌کشم تا تو
از جاده‌ی رفتن
سمت دلم برگرد
…
برگرد تا هر دو
در نقطه‌ی پیوند
تصویر هم باشیم
یک آینه لبخند
…
این اولین دیدار
رویای بی‌انکار
لبریز مه می‌شه
تصویر بی‌تکرار
…
<span;>در مه فرو می‌ریم
تا عمقِ ناپیدا
تا آخرین لحظه
از جذبه‌ی رویا
…
حالا فقط این‌جا
ماییم، من با تو
تا آخر دنیا

…

شبنم حکیم هاشمی