تنها
کبوتر با کبوتر باز تنهاست
و قانون طبیعت از دل ماست
یکی را میدهد صد ناز و نعمت
و مجنونی که در رویای لیلاست
بنی آدم ز یک پیکر جداشد
طلاق لیلی و مجنون هویداست
همه مفهوم فرد و زوج دیدند
یک و دو، یک یک و دو، این معماست
صبویی از می و کشکول سائل
یکی مست و یکی پست این چه دنیاست؟
همه بازیگرند و عشق مرده
به زندان زنده مردن هم چه زیباست
چه ایهامی چه تشبیهی چه بیتی؟……
همین بس شاعر این شعر تنهاست
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق
شاعرشبگرد