دارم میرم من از پیشت که عشقت
واسه ی من جون پناهی نیست

دلم رو می برم با خود که دیگه
واسه ی دل جایگاهی نیست

اگه این جا بمونم من
غمم از حد فزون می شه

یقین دارم که دسات
از برایم سر پناهی نیست

چه بی حاصل یه روزی
من خراب عشق توگشتم

نفهمیدم سراب عاشقی با تو
به جز یک اشتباهی نیست

دریغ ودرد از عمرم
که بیهوده به پات ریختم

حالا میرم من از این جا
که موندن جز گناهی نیست