شهر فرنگ

چیزی ازت نمونده…حرفات که تکراریه
تحملت میکنم…این توفیق اجباریه
‏
توو شعراتم قافیه…بگی نگی میلنگه
به هیچکی گوش نمیدی…شعرات شهرفرنگه
‏
فک میکنی که اینجا…صدات نمیرسه باز
صدایی از ته دل…صدایی از روی ساز
‏
واژه ها بی بهانه…دور سرت میگردن
تو توی این فکری که…کدومشون قشنگن
‏
حسه قشنگی داره…ترانه های رنگی
سیاه سفید قهوه ای…سبز و زرد پلنگی
‏
به من بگو عزیزم…چرا چشات غم داره
یه ترسی توو نگاته…همیشه ماتم داره
‏
چقد بهت میومد…احساسه عاشقانه
زدی توو ژانر غمناک…رفتی تا بی کرانه
‏
خرداد ۱۳۹۳

https://www.academytaraneh.com/83950کپی شد!
1534
۴۷