شرتو کم کن از سرم

خسته م ازت بذار برو/حرفاتو باور ندارم

تو مایه ی عذابمی/شرتو کم کن از سرم

بذار یه لحظه م که شده/ آرامشو حس بکنم

عادی شده برای تو/ هر روز گریه کردنم

هر دروغ تو کافیه/ برای بازیچه شدن

قولای بی اساس تو/ مایه ی دلخوشیم بودن

خیر سر خاطره هات/ شدم به گریه محدود

دروغای عاشقونه ت/ گواه بی رحمیت بود

طاقت من طاقه دیگه/برای بازی خوردن

برای روزی صد بار/ از تب عشقت مردن

سایه ی نحس این غمو / از رو سر من بردار

میری و از کابوست/به سختی میشم بیدار

توو مسلخ عشق سیات/خاطره هاتو میکشم

میری و روی رد پات/ یه طرح تازه میکشم

از این نویسنده بیشتر بخوانید: