داشتی از اینجا میرفتی و منم

پر فریاد تو خاموش میشدم

تویی لحظه لحظه با من و ولی

واسه تو من فراموش میشدم

***

نازنین به جون لاله ها قسم

انتقام تو رو از شب بمیگیرم

تا یه وقت فکر نکنی دروغ میگم

پیش چشمون سیاهت میمیرم

***

بودنم بی تو حباب لحظه هاست

دستامو تو دست غربت میذارم

میرم و به یاد مهربونیات

تو خونه یاس محبت می کارم

***

می دونم یه روز میای به خونه و

می بینی که خونه خیلی خالیه

تازه اونوقته که با خودت میگی:

دل اون مسافرت چه حالیه

****

میشینی کنار یاس و می خونی

تازه فهمیدم بهار تو خونه بود

توی اون خونه که قلب عاشقی

عمریه واست غزل می خونه بود

***

بیا نازنین تا مثل رویاها

بمونم با تو مریمت باشم

عزیزم دل شکستتو بیار

دوس دارم دوباره مرهمت باشم

****

میبینی اما که خیلی دیر شده

دیگه قصه ها همش تموم شدن

روزای قشنگ خاطراتمون

تو هجوم پاییزا حروم شدن