کــُلاژ بانو
میشه از اونور ِ ابرا سوسوی ِ چشماتو دید
از پس ِ صدتا قفس میشه باز به تو رسید
میشه از عمق ِ نگات هزار هزار ترانه ساخت
شعر ِ بی واژه رو حتا با صدای ِ تو شنید
می تونم خورشید و جای ِ گرمی ِ دستات بگیرم
یا که فانوسک ِ ماهو جای ِ صورتت ببینم
میشه از شراب ِ خالص جای ِ لب های ِ تو نوشید
یا که عطر ِ گلدونا رو عوض ِ عطر ِ تو دزید
اما ای ترانه بانو تو کـُـلاژی از یه دنیا
نمیشه تو رو عوض کرد تو حقیقت یا که رویا
ترانه همدست
داستان؛ منم همیشه
چهار پاره
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو