من و تو ؛ یِ نیمکت ِ سَبز
سایه ی ِ ؛ ی ِ بید ِ مَجنُون

ساکِتی؛ چشاتو دوختی
به شُلوغی ِ خیابون

رَفت وآمدای مَردُم
نَفَسای ِ شَهر ِ خَستِه

شَهری ک ِ چِشاشو اِنگار
رو هَمِه ؛ به جُز ما ؛ بَستِه

تُوی حجم ِ سرد ِ غربت
دنیای ِ ما گرمه از هَم

خوبِه دِلگرمَم به دَستات
خوبِه دِلگرمی که ؛ هَستَم!

««””””””«””””””””””””«””””””””””«”””””””””«””””

یادَمِه ، لَبخَند ِ مَحوِت
وقتی رُوت ُ کَردی اینوَر

شَرم ِ گُونِه هات قَشَنگ بود
جُملِه هات واسَم قَشَنگتَر

گُفتی اَز دُنیا؛ ” یه ؛ امروز”
روزِ ماست ؛ بَعدُ کی دیدِه

گُفتی دلخوشی هَمینه
سَهمی که به ما رسیدِه

رَفت و اون روزا تَموم شُد
روزای ِ خوشی که داشتیم

دُونِه ؛ دُونِه آرزویی
که تو رویامون می کاشتیم

حالا روی ِ نیمکت ِ سَرد
تنها تُوی ِ فَصل پاییز

مِثل ِ این؛ دِرَخت ِ بیدَم
خالی و خُشک و غَم انگیز

مَنو اینجوری نَدیدی
زود بِرَنجَم اَز هَمِه چیز

بشکَنِه بِه هَر بَهونِه
دِلَم اَز یِه حَرف ِ ناچیز

مَنو اینجوری نَدیدی
که بِشَم یه عادت ِ کور

تُو کَلافِگی بِگَردَم
دُنبال ِ یِه ذره یِ نُور

حالا خاطِرات ِ اون روز
شُده برگای طلایی

شُدِه گَرمای ِ وُجودَم
توی پاییز ِ جدایی

میخوام از تو قول بگیرَم
قول مردونه ؛ خدایی

تُوی ِ خاطِرات ِ گرمم
هر روز این موقِع بیایی