// چه بخواهی، چه نخواهی، زندگی می‌گذرد
به سکـوتی، به نگاهی، زندگی می گذرد/

/ خواه سرگرم نفس‌های پر از مهر کسی
دامنی.. گیر به آهی، زندگی می گذرد /

/ خواه با عزم سفر، قبل وداع، وقت گریز
خـواه در نیمه‌ی راهـی زندگـی می‌گذرد /

/ گاه روشن‌تر از آینده‌ی لبریز امید
گاه هم‌رنگ سیاهی زندگی می‌گذرد /

/ گـاه بـا وسعـت تنهـایی آن تنهـا‌مرد!
عمق اندوه به چاهی، زندگی می‌گذرد /

/ این‌طرف «کودکی» ازعرض خیابان رد شد
آن‌طـرف مست گناهی.. زندگی می‌گذرد

/ شاید آن‌سمت خیابان ترمزی جیغ شود
چه بخواهی، چه نخواهی، زندگی می‌گذرد //
پایان/ تک‌درخت