وقت نیست.. فرصت شده تنگ!
ای سکوت ِ نم گرفته ..ای پُر از غوغای ِ بارون
ای تو بغض ِ بی تحمُل .. ضجه های تلخ و بی جون
من پُراز رنگِ غروبم ..خسته از روزای ِ دلگیر
خسته َم ..خسته تر از برگ.. بعد ِ طوفانی نفسگیر
زور ِ بازوی ِ تحمل ..پیش ماتم ..تاب ..کم داشت
وقتی تقدیر قصه میگفت..جایی واسه چاره نگذاشت
وقتی تقدیر قصه میگفت.. اسم ِ ما بود و تباهی
روزگار مست از قساوت .. نعره میزد از سیاهی
رنگ ِ صبح با رنگِ تردید..باتن ِ ترس ..هم قسم شد
شب دراومد از دل ِ صبح.. روز ِ ما روز ِ ستم شد
چله توو این دِیرِ خاموش.. رنگ ِ اعجاب ِ سکوته!
معجزه ..هر روز مرگه.. معجزه ..رنگه سقوطه !
معجزه ..یک عُمر ِ کوتا(ه)س ..عُمر ِ نوزادای ِ مُرده!
معجزه ..رنگ ِ تبسم .. روی ِ قلب ِ مُهر خورده!
من پُرَم از حجم ِ واژه .. از هجوم ِ صد ترانه..!
من پُراز تکرار بغضم .. توی شعری محرمانه..!
وقتی با حسرت دل ِ تو پَر کشیده از تمنّا
نقش ِ بوم ..تصویر ِ تلخی داره ..از دستای ِ تنها..!
باید از محراب پرسید ..کی دلش صافه ..بلوره؟!؟
کی دعاش بالا میره.. قلب ِ کی همرنگ ِ نوره؟؟؟
فرصت ِ یک خواب ِ شیرین..فرصت ِ یک روز ِ بی جنگ..
اینو باید ..از خدا خواست .. وقت نیست..فرصت شده تنگ
تقدیم به مردم خسته و درد آلوده ازجنگ
با تشکر از خانوم شبنم باقری عزیز که لطف کردند تذکر بجایی دادند راجع به املای واژه ی ضجه که اشتباها" زجه ثبت شده بود و خوشبختانه چون پس از انتشار یک بار مجاز به ویرایش هستیم .. امرشون اطاعت شد.
قول مردونه
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی