هوایِ بغضِ اتاقم
غم کافی تو حصاری واسه گریه
چمدون همسفرِ مرد
تو بیا نرفته برگرد تو بیا نرفته برگرد
من یه بغضِ ناتمومم
مست و بی راه ته ِ بن بست
تو بیا همیشه غم هست تو بیا همیشه غم هست
شهر ما پر از کلاغِ پر از دروغِ داغِ
ماهِ پنهون پشتِ ابرا ترسش از خشکی ی باغِ
تو نگو گریه دوا نیست خنده هرگز سهم ما نیست
فالِ قهوه تلخِ امروز چاره ای جز مرگِ ما نیست
من ته ِ قصه رو خوندم با تو و خاطره موندم
تو همون لحظه ی آخر طوقی ی سرخ و پروندم

تقدیم به نفس
به یادِ انقلاب 57و عشقِ نرسیده ی نازی
ترانه فروخته شده
سبک ترانه کانتری
سبک این ترانه آزادِ و به خاطر اینکه تنها همدم من یه گیتارِ{نفس} با هم صدایی ایشون سروده شده ممنونم از شاعرایی که به من انگیزه ی سرایش میدن و به معنایِ واقعی ی کلمه انسان اند هم ترانه هایِ عزیزم منو به عنوانِ یه هم بغض بخونید…