برای حال ما تا آخر شب

ببار این ابر بارونی نداره

ببار اونجا که از هر چار فصلش
به جز فصل زمستونی نداره

فقط نخلای بی سر مونده اینجا
درخت سبز زیتونی نداره

شده بنبست راه رفته ی ما
ببین کوچه خیابونی نداره

نمیدونن که جای زندگی نیست
تو دنیایی که قانونی نداره

پره سقفه ولی آواره آوار
زمین وقتی که مجنونی نداره

تنم آغوش درده تازه ای شد
کسی حال پریشونی نداره

تموم گندمارو موش خورده
تموم آرد ها رو باد الک کرد
همه تو صف نشستن منتظر تا…
تنور سوخته نونی نداره

تفنگ و سنگر و بمب و گلوله ست
دیگه مشتم براش جونی نداره

پر از زخمه پر از زخم زبونه
و این سینه نَمِ خونی نداره

دلم تنگه واسه جایی که یک بند…
ملاقاتی و زندونی نداره