یه وفتی
یه وقتی خوبه چشماتو ببندی
بزاری خاطراتت زیر و رو شه
دوباره خنده دنیاتو بگیره
دلت با حس خوبی رو به رو شه
یه وفتی خوبه حالت رو ندونی
نفهمی توی دنیات غصه داری
درخت درد و از ریشه دراری
نهال اطلسی رو جاش بکاری
تجسم شه توو ذهنت رسم دنیا
همیشه مثل این قصه قشنگه
توو هرجایی که باشی اسمونش
مث این اسمون صاف و یه رنگه
یه وقتی خوبه تنهایی بلندشی
بسازی زندگیتو عاشقونه
به هر چیزی که نیس بی اعتناشی
بخندی بی بهونه بی بهونه
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق
شاعرشبگرد