اگر، که از سر چشمات، بیفتم باز کم باشم

نمی خوام شرمسار تو، و قلب نازکم باشم

غزل خونیه و قلبم، به خونِ عشق آغشته

دلم از خنجر حرفات، شده میدانی از دشنه

اگر که وزن شعرامو، غمت سنگین تر کرده

خدا لَحنم رو با عشقِ، تو آهنگین تر کرده

توی چشمای تو بارون، تو را محبوب تر کرده

غم شرجی بی وقتت، هوامو خوب، تر کرده

پریشونیِ موهاتو، تو قابِ خاطرم جا کن

بیا جای قشنگت را، تو قلب عاشقم وا کن

دلم تو خوابِ دستاته، تو دستات عشق خوابیده

نباید رو بشه دستت، برای عشق تهدیده

چشات لالاییه خوابه، نگات شلّاق مهتابه

چشات هم سنگرِ نوره، که خورشید، پشتشون خوابه

تو با برقِ نگاهت باز، چه آتیشی به پا کردی

تو قلب عاشق من را، به عشقت مبتلا کردی

واسه چشمای تبدارت، شدم به عشق وابسته

بهای عشق تو، اینه، همین ذکرای پیوسته

شاعر: آمنه نقدی پور فرزند فیض الله

amenehnaghdipour.blogfa.com

از کتاب یک جفت پای دار