فلسفهِ فریبی
وقتی واژه ها رنگ می بازن به روزگار
وقتی جای عشق ، نفرت هارو میزارن یادگار
هزاران سوالِ من می مونه بدون پاسخ
جواب هایی که با هم ندارن تناسخ
دنیا پر شده از فلسفه و عرفان
عشق شده احتمالی برای صفرِ امکان
دیگه خستم از ناله هایِ ویولون سل
ذهــن هایی که مـبـتـلاء شــدن به ســل
آقای تاریخ ، گوش به آوایِ قدرت نده
لحظه ای مکث کن ، فرصت به شهرت نده
نزار این فلسفهِ فریبی ، فریبت بده
بــه ایــن کتـیــبــه ها حــس غـربـت نده
دنیا خالیشو از این وحشت لعنتی
بزار به آرامش برسم محنت لعنتی
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق
شاعرشبگرد