“جـــــــــاده”
آخـــــــر این جــــــاده منو
می بــــره تا مـــــرزِ جنون
همـــه امیدم به خداست
پیـــــــدا شه از تو یه نشون
دل به جــــــــاده میسپُرم
چـــــــــند تا پاییز بگذره ؟
یا تـــــــــــو رو پیدا بکنم
یا اسمـــت از یادم بره
پیــــــــچ و خم جاده منو
داره دلســــــــردم می کنه
مــــــــــن به تو نمیرسم ؟
این محــــــــــال ِ ممکنه
دارم می بینمـــــت از دور
که داری دور میشـــــی از من
اخــــــــه کی باورش میشه
قصـــــــــــــه ی تلخ رفتن
من این راهو برمیــــــگردم
برام راهـــــــــی نمونده
حتـــــــــی جاده از رفتن تو
راهــــــــو به اتیش کشونده
قول مردونه
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی