جهان
جهان نوستالژیِ شومِ مسلسلی گرسنه س
جهان تلفیقِ زشتِ چرک و تاول و جنونِ
یه دیکتاتورِ دیوونه س جهان که کنجِ ذهنش
همیشه فکرِ بر پا کردنِ حمامِ خونِ
نه آبادی و آدمهاش براش خاطره سازن
نه ریحون ونه شعرو عطرِ بارون و می فهمه
تا وقتی مرگ و تاریکی دلیلِ خنده هاشه
همیشه توی زندونِ قمر عقربِ وهمه
جهان یعنی بمان مادر نادر پورِ تنها
ینی ترانه ی جنگلِ جنتی عطایی
جهان یعنی صدای هق هقِ گیتارِ لورکا
ینی دلتنگیای بغضِ شعرای پناهی
یه شاخه زیتون ازحافظه ی ترانه بردار
بزار روی تمومِ دنیایی که شکلِ جنگه
شاید چهره ی زشت و شومِ دنیامون عوض شه
که این دنیا بدونِ جنگ و شب مرگی قشنگه.
بمان مادر بمان در خانه ی خا موش خود مادر (نادر نادر پور)
پشت سر،پشت سر،پشت سر جهنمه
رو برو،روبرو،قتلگاه آدمه (استاد جنتی عطایی)
قول مردونه
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی