وقتی که هوا بوی تو رو کم داره
وقتی که هوای بوی تو روکم داره
هر دم نفسی که می رسه دم داره
در دفتر نیم باز شب می خونه
مهتاب هوای کوچه ها غم داره
داره درو دیوار نگاهی مرموز
انگار که غربت ِ محَرم داره
سیبی که دراشتیاق تو می چرخه
شورو هیجان کام همدم داره
عشق تو بزرگ تر تراز حجم منه
لبریزی و دیونه شدن هم داره
هروز که از عمر زمین رد می شه
با خود غم و اندوه دمادم داره
تو آخر چشمای تو و دربه دری
یک راه به سینه ی جهنم داره
سید مهدی نزادهاشمی
حبس ابد
میخونم ولی صدام خسته س
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق
شاعرشبگرد