مدینه ی فاصله ها
چاهو رد کردی ولی اینو بدون
تازه این شروع زندانه عزیز
اینجا سرسبزه و پردارو درخت
ولی اسمش طبرستانه عزیز
اگه با نمک نشه رد نمیشین
زخمو با ادویه کاری میکنن
با بساط صیغه های ساعتی
خطبه ی حسابو جاری میکنن
شهرمون مدینه ی فاصله هاست
بس که با همدیگه ظاهرن خوشن
حرفی از (ما) که نبوده بینشون
رفقامون همه با تومن خوشن
چرا جهان پُراز تو شد بدونِ تو
فصل بی صدا
حبس ابد
غلیظ مثل سه رنگ پَرِ ابابیلی
عشق